براى اينكه او تا مدت هزار و پانصد سال زندگى كرد و بقولى عمر هفت كركس را زنده ماند ، او يك جوجه كركس نر را ميگرفت و بر كوه مينهاد او تا پايان عمرش زنده بود و چون مردى جوجهء ديگرى بر جاى او نهادى تا آخرين آنها كه يالى انبوه داشت و او را لبد ميخواندند و از همه هم عمرش درازتر بود كه گفتند : دراز شد روزگار بر لبد و مرد و چون مردنش را ديد گفت : اى لبد تو مرا به هلاكت كشيدى و در اين باره اعشى سروده : براى خود هفت كركس برگزيدى * و چون كركسى درگذشت به ديگرى سركشيدى عمر كرد تا آنجا كه خيال كرد كركسان او جاويدانند * و آيا نفوس آدمى تا روزگار هست زنده مانند و گفت بنزديكتر آنها وقتى پر ريخت * نابود شدى و نابود كردى زادهء عاد را و ندانستى و همانست كه گويند قصد كرده در گفتهء خود : چرخيد بر او آنچه * چرخيد بر داراى لبد 3 - ربيع بن ضبع نوادهء هشتم فزاره است كه سيصد و چهل سال زنده بود و زمان پيغمبر ( ص ) را دريافت و مسلمان نشد و همانست كه ميگفته پس از گذشت دويست سال از عمرش : با آگاهى برسان به گوش پسرانم كه پسران ربيعند * كه پسران بد قربان شماها شوند كه من پير شدم و استخوانم نازك شده * مباد شما را از من بازدارد پرداختن بزنان راستش در خاندانم زنان خوبى باشند * و پسرانم نه از آنها كناره گيرند و نه بدرفتارى كنند